de toneelcentrale
toneeluitgeverij
logo2.jpg

Antigone
Anouilh, Jean (vert. A.Morriƫn)

Catalogus nummer: 1682
Aantal dames: 3
Aantal heren: 7
Genre: toneelspelen
avondvullend

+ figuranten

De tragedie, zegt Anouilh, is zindelijk, rustgevend en zeker. Er is geen hoop op uitkomst. Het lot grijpt toe zonder enig nut. Als de blinde hartstocht, die leidt tot vernietiging, eenmaal is losgebroken, kan niets of niemand hem meer tegenhouden. De hoofdrolspelers zijn onder elkaar. Er is geen kans op een veldwachter die het bloedvergieten nog kan voorkomen. Allen vechten met open vizier, allen zijn onschuldig of zij nu doden of gedood worden. Het enige wat iedereen nog kan doen is, voor het laatst, de waarheid uitschreeuwen. Plaats van handeling is het koninklijk paleis te Thebe in het oude Griekenland. Het ene noodlot heeft het andere opgeroepen. Eerst was het koning Oedipus, die door het lot werd geslagen. Daarna waren het zijn zonen Eteokles en Polyneikes die strijdend om de kroon beiden sneuvelden onder de wallen van hun vaderstad. Nu is Kreoon, hun oom, koning. Eteokles heeft een staatsbegrafenis gekregen. Polyneikes, de rebel, mag op straffe des doods niet begraven worden. Zijn lijk zal ten prooi zijn aan de gieren en de jakhalzen. Antigone, het zusje van de twee broers, komt in opstand. Zij sluipt in de nacht naar buiten en bedekt het lijk met aarde. De wachten hebben niets gezien. Op bevel van de koning houden zij het stil. Het stoffelijk overschot wordt opnieuw tevoorschijn gehaald. Maar weer sluipt Antigone er heen. Dit maal wordt zij gegrepen. Kreoon legt zijn nichtje uit wat voor vuile zaak de politiek is. Beide broers hebben geprobeerd hun vader te laten doden door gehuurde moordenaars, de een was niet beter dan de ander, alleen ter wille van het moreel van het volk wordt nu de een geëerd en de ander verguisd. Het heeft geen zin om zich daarvoor op te offeren. Als ze nu stilletjes naar haar kamer gaat, dan kan hij de zaak nog in de doofpot stoppen. Maar Antigone wil sterven. Zij wil niet leven met dit compromis van de politicus. Het leven heeft voor haar geen waarde meer als het niet onbesmet en zuiver kan zijn. Zij dwingt Kreoon tot het vonnis. Haar dood betekent ook de zelfmoord van Kreoon's zoon Haemoon, die met haar verloofd was en niet zonder haar kan leven. En ook de koningin, Eurydice, maakt een einde aan haar leven, in stilte, zonder één klacht te laten horen. Kreoon zal alleen verder moeten regeren.Karakters:Antigone, een mager, donker, gesloten meisje, heel jong, heel fel.Kreoon, de man van middelbare leeftijd die de verantwoordelijkheid nu eenmaal op zich heeft genomen, ook al zou hij liever naar goede muziek luisteren. Hij is moe. Hij wil een goed leider zijn en steeds weer wordt hij gedwongen tot barbaarse maatregelen. Hij is vasthoudend, hij weet dat iemand het vuile werk moet doen.Haemoon, zijn zoon, een aardige, vrolijke jongen, voor wie de liefde voor Antigone alles betekent. Hij doet erg jong aan in zijn vertrouwen op de macht en de goedheid van zijn vader.Ismene, de zuster van Antigone, mooi, vrolijk, sensueel, onbeduidend, levenslustig en altijd bereid zich aan te passen bij de meerderheid.Eurydice, de moeder van Haemoon, een stille, grijze dame, die het hele stuk zit te breien.De voedster, een lief en bewegelijk oud wijfje, erg toegewijd, erg praterig.Drie lijfwachten, gewone mannen uit het volk, niet meer zo jong.De page van Kreoon, een kind nog. De boodschapper van de dood van Antigone.Het koor, de commentator die pas aan het slot een rol in de tragedie speelt, als hij de dood van de koningin aankondigt. Hij is de stem van de schrijver, die het stuk uitlegt aan het publiek, maar die er zeker ook emotioneel bij betrokken is.Techniek:Een decor dat zich niet opdringt, even neutraal als de kostuums. Niet de historische kledij van 2500 jaar geleden, maar ook geen moderne koningsgewaden. Het kan zeker in het rond gespeeld worden.Opmerkingen:Een noodlotstragedie, die wil weten dat er gespeeld wordt. Een stuk met sterke emoties en met helder doordachte tekst.nva



NAAR MIJN ZICHTZENDING>